LIFESTYLE

Opgeruimd staat netjes

Woensdag zat ik weer eens op de jaarlijkse rommelmarkt in het dorp van mijn ouders. Ik had zowel Melles kledingkast als die van mij even flink uitgemest en alles wat ik (of Melle) niet meer draag(t) eruit gehaald. Ook de boekencollectie onderging een strenge selectie en ging mee naar de markt.

opgeruimd staat netjes

Afstand doen van spullen

Zomaar mijn boekencollectie halveren? Ja, dat was nogal een dingetje, want ik ben dol op papieren boeken. Titels als Haantjes en Haar naam is Sarah heb ik al verschillende keren gelezen en ondanks dat het laatstgenoemde boek zeker één van mijn favoriete boeken is, lag hij woensdag toch op mijn kleedje en ging hij met een nieuwe eigenaar mee naar huis. En ik bleef achter met een gevoel van shit, daar ging mijn mooie boek. Wat konden me die centen schelen, mijn mooie boek was weg. Al snel was ik dit incidentje vergeten en gingen we verder naar de volgende verkoop. Totdat er een meisje aan MIJN paardenkleedje zat, die ik die ochtend toch echt eigenhandig opgevouwen tussen de spullen voor de markt had gekocht. Zo zacht als een babydekentje. En toen dat meisje eraan zat en haar moeder riep voor de portemonnee bedacht ik dat dit dekentje uitermate geschikt zou zijn voor eventueel vrouwelijk nageslacht en dus vroeg ik de hoofdprijs en sloeg ik het belachelijk lage tegenbod af. Nee, hier kon ik toch geen afstand van doen. Het boek? Die ben ik allang vergeten in fysieke toestand en dat was waarschijnlijk ook met het dekentje gebeurd als die wel met een nieuwe eigenaar was meegegaan. De herinnering die blijft, het verhaal uit het boek zit in mijn hoofd en die spullen kan ik heus wel missen.

Wie wat bewaart, die heeft wat

Dit was zo ongeveer de lijfspreuk van mijn oma. Overal had ze spulletjes. Van lintjes die ze bewaarde in een theepotje tot gebruikt pakpapier dat in de poef verdween en briefjes die ze schreef en overal en nergens in stopte. Wie wat bewaart, die heeft wat. Dat klopt. Maar in mijn geval is het misschien een beetje doorgeslagen in wie wat bewaart, die heeft een heleboel rommel. Ik heb in de loop der jaren de gekste verzamelingen gehad (van stenen tot postzegels en van knuffels tot notitieboekjes) en soms moet je gewoon afstand doen van dingen om niet als hoarder door het leven te gaan. Want, het talent van mijn oma om alles dan wel netjes op te bergen heb ik helaas niet in mijn genen meegekregen.

Opgeruimd staat netjes

Dus, ruimde ik mijn kledingkast op en voegde ik de items die ik al heel lang niet meer aangeraakt had bij de kleding die nog bij mijn ouders op de zolder in de vergetelheid waren geraakt en vertrok ik woensdag als een halve zigeuner naar de rommelmarkt waar ik mijn handeltje uitstalde. Mijn kledingkast is weer heerlijk overzichtelijk en netjes en bevat alleen de kleding die ik écht draag. Melles kledingkast is weer lekker opgeruimd. En ook de boekenkast heeft weer ruimte voor nieuwe papieren boeken. Lekker om even weer met een kritische blik door mijn spullen gegaan te zijn. Opgeruimd huis, opgeruimd hoofd!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

12 Comments

  • avatar
    Reply iooon augustus 28, 2015 at 9:04 am

    Lekker om zo uit te ruimen en er ook nog iets aan over te houden :D

  • avatar
    Reply Kim augustus 28, 2015 at 10:03 am

    Ik was vroeger heel erg van het bewaren. Nu merk ik dat ik eigenlijk niet zoveel spullen nodig heb en kan ik heel makkelijk afstand doen.

  • avatar
    Reply Lieke augustus 28, 2015 at 10:50 am

    Heerlijk om op te ruimen en er dan ook nog wat aan te verdienen! Is zeker een heerlijk gevoel!

  • avatar
    Reply Dionne augustus 28, 2015 at 11:22 am

    Soms kan opruimen zo ontzettend fijn zijn! Een heerlijk gevoel!

  • avatar
    Reply Vlijtig Liesje augustus 28, 2015 at 1:51 pm

    Je hebt het allemaal mooi uitgestald. Fijn dat je nu weer opgeruimde kasten hebt!

  • avatar
    Reply Bibiane augustus 28, 2015 at 2:18 pm

    Hoe is het afgelopen? Ik doe de “verkoop-moeite” niet meer…. Ik geef alles gewoon weg. Dan ben ik er meteen vanaf en is mijn huis sneller proper. En de mensen die ik er al plezier mee heb gedaan, die hadden vaak echt vrijwel niks. Van sommige dingen kan ik echt geen afstand doen, maar ze nemen wel plaats in, dus ik heb mezelf maximaal 1 doos gegund in mijn kelder. Het werkt tot nu toe :)

  • avatar
    Reply Elisse augustus 28, 2015 at 5:03 pm

    Ahw, da’s fijn! Ik zou ook gemakkelijk een hoarder kunnen worden. Ik hou zo graag vast aan kleine prulletjes, die dan toch veel betekenis hebben, en waarvan ik denk “ach, neemt niet veel plaats in, waarom niet?”. Alles opgeteld zorgt dat voor een rommeltje in huis en hoofd. Binnenkort ook nog maar eens naar de rommelmarkt dus!

  • avatar
    Reply Sarah augustus 28, 2015 at 10:31 pm

    ‘Wie wat bewaart, die heeft wat’! Ja, dat is ook mijn lijfspreuk. Ik ben zo slecht in dingen wegdoen. Alles heeft bij mij wel een emotionele waarde. Kan best wel vervelend zijn. Haha.

  • avatar
    Reply Riet augustus 28, 2015 at 10:33 pm

    Laat ik nu toch nog wel het boek ” Haar naam was Sarah” hebben bewaard. Je mag hem van mij hebben :)

  • avatar
    Reply Lotte augustus 29, 2015 at 12:52 pm

    Ik heb op zich niet veel moeite om afstand van iets te doen, maar mijn boeken? Nee, die doe ik nooit van mijn leven weg!

  • avatar
    Reply Channah augustus 29, 2015 at 3:48 pm

    Goed van je! Soms moet je gewoon al je oude troep de deur uit doen en beginnen met een frisse start!

  • avatar
    Reply Linda augustus 29, 2015 at 5:56 pm

    Goed bezig! Ik vind het ook lastig om dingen weg te doen maar als je het dan eenmaal gedaan hebt geeft het wel een heel goed gevoel!

  • Leave a Reply