Jong & Moeder, Zwanger

Ongeplande zwangerschap & Positiviteit

Ik schrijf natuurlijk iedere twee weken een stukje over hoe het met me gaat in huidige staat, waarop ik regelmatig de reactie krijg dat het zo knap is dat ik zo positief blijf ondanks de grote onverwachte verandering en bijkomstige ongemakken. Hier wil ik graag iets meer over kwijt.

Vanaf het moment dat we wisten dat we ons kindje zouden houden kon ik er ook voor open staan dat dat ik onvoorwaardelijk van dit wondertje zou houden en is er geen moment geweest waarop het dingen verweet. Ons leven kwam in een stroomversnelling terecht en we wisten, er was geen weg terug. Het heeft geen zin om negativiteit toe te laten omdat dit de situatie niet meer zou veranderen. En bovendien, als we er echt zo negatief tegenover zouden staan dan hadden we wel een andere keuze gemaakt.

Stroomversnelling
Door deze verrassing moest er natuurlijk heel wat veranderen. We woonden allebei nog in een studentenhuis en moesten dus razend snel op zoek naar een woning. Daarnaast kwamen er nog veel andere verplichtingen bij kijken, zoals bezoeken aan de verloskundige, het verzamelen van een complete babyuitzet en het verdiepen in zaken waar we anders nog niet aan hadden hoeven denken. Regelmatig heb ik huilend op de fiets gezeten na een huisbezichtiging, nummer zoveel in de rij die het niet geworden was, was ik gefrustreerd over het feit dat we niet serieus genomen werden terwijl ik alleen maar voor een veilige plek voor ons kindje wilde zorgen of irriteerde ik me eraan dat onze verzamelde babyuitzet zich niet onder hetzelfde dak bevond als waar we leefden. Maar inmiddels hebben we alles voor elkaar en mag de tijd nog wel een beetje sneller gaan zodat we de baby eindelijk in onze armen kunnen sluiten. En ook weer niet, want dat gepruttel in mijn buik is ook nog wel gezellig.

Normaal, en toch ook weer niet
Een jaar geleden had ik mijn leven toch anders voorgesteld en ook was er in het begin wel het schaamtegevoel. Want dit soort dingen gebeuren toch alleen ‘domme mensen’ en ik associeerde mijzelf hier totaal niet mee. Zodra je in het wondere wereldje van de verloskundigenpraktijk binnenkomt ben je niet anders dan andere zwangere vrouwen en maakt het voor niemand uit of het een ongeplande zwangerschap is of niet. Ze doen er alles aan zodat deze periode van negen maanden zo aangenaam mogelijk wordt en tot een goed einde wordt gebracht. Ook hebben we ervoor gekozen om mee te doen aan Centering Pregnancy, zodat ik in ieder geval met andere zwangeren in contact zou komen aangezien ik in mijn vriendenkring voorlopig nog even geen andere baby’s verwachtte. En zo probeer je toch op een zo normaal mogelijke manier in die grote-mensen-wereld mee te draaien.

Geen stabiliteit = creativiteit?
Wat ik voor toekomstbeeld voor mezelf in gedachten had was zeker niet hetgeen wat we nu tegemoet gaan. Het enige wat stabiel is zijn onze relatie en de studieresultaten. Een maand geleden liep mijn contract af bij mijn werkgever en was het einde verhaal. Dus een vaste bron van inkomsten van mijn kant was er ook niet meer. Gelukkig hebben wij een heleboel lieve mensen in onze omgeving van wie we spulletjes hebben gekregen, of voor een aardig prijsje hebben kunnen overnemen. Natuurlijk was een nieuwe bijbaan zoeken voor mij geen optie voor de laatste paar weken, maar gelukkig deed zich de mogelijkheid voor om wat freelance werk te doen en probeer ik met de site af en toe een fijn extraatje bij te verdienen. Niet alleen worden we gesteund door de mensen om ons heen, maar proberen we zelf ook zo creatief mogelijk om te gaan met deze situatie. En ik ben heel trots op ons dat het gewoon lukt en dankbaar voor het feit dat er mensen met een groot hart bestaan.

Negatief?
De enige momenten waarop ik buikbaby wel even kan vervloeken zijn de momenten waarop hij weer even lekker op mijn ribbetjes aan het springen is. En de verloskundige vervolgens niet met goed fatsoen kan voelen hoe hoog meneer ligt omdat het gewoon verdomd veel pijn doet als er bovenin mijn buik gedrukt wordt. Wat je eraan kunt doen? Accepteren en ervan genieten!

Ongepland, maar zeker niet ongewenst.
Kom maar snel bij ons wonen lief klein jongetje!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

19 Comments

  • avatar
    Reply chucky1012 december 5, 2014 at 7:57 am

    Prachtig om dit te lezen…….
    Ik ben zo blij voor jullie dat alles goed gaat.

    Xoxo

  • avatar
    Reply Olga december 5, 2014 at 9:21 am

    Ik heb me ook wel kansloos gevoeld hoor, vooral omdat het zo’n taboe is om als jonge en afgestudeerde/bijna-afgestudeerde vrouw dan ook nog eens zwanger te raken. Je bent in het echte studentenwereldje vrij uniek en die aansluiting miste ik ook best wel. Om de een of andere reden ‘past’ het niet bij een hoge(re) opleiding, want toekomst en carrière zijn daarin vreselijk belangrijk. Ik heb mijn dromen nog steeds en zie niet in waarom ik die straks met mijn baby erbij niet kan verwezenlijken. Oké, misschien niet volledig op dezelfde manier als ik eerst voor ogen had, maar hee: we leven in 2014/2015 en niet meer in de middeleeuwen. Die dromen blijven geen bedrog voor mij :)

    Lekker genieten van je spulletjes, het kamertje en ik hoop je snel te zien! X

  • avatar
    Reply Dagmar december 5, 2014 at 10:09 am

    Wauw wat mag je ongelooflijk trots zijn op hoe je met deze situatie omgaat, wat heb je dit prachtig geschreven! Je gaat een geweldige mama worden, dat weet ik zeker <3

  • avatar
    Reply anouk december 5, 2014 at 10:21 am

    Herkenbaar. ben blij dat je ondanks de onverwachte wending toch kunt genieten van het wonder, want dat is het echt. Ik werkte nog niet zo lang toen ik zwanger werd. Nniet gepland, maar zeer gewenst. Wij woonden ook niet samen, dus er werd halsoverkop verhuisd (door mij) vanuit een stad naar een klein dorpje. Financieel is onze situatie wel anders, maar spannend was het wel. Tot nu toe is het een succesverhaal. Dat wordt het bij jullie vast ook!

  • avatar
    Reply Mandy december 5, 2014 at 10:25 am

    Prachtig artikel, geniet van de laatste momenten! Voor je het weet mis je je bolle pruttelbuik. :)

  • avatar
    Reply Dionne december 5, 2014 at 11:58 am

    Wat een mooi en oprecht artikel!

  • avatar
    Reply Andrea december 5, 2014 at 12:02 pm

    Fijn om te lezen dat alles zo goed gaat! Heel mooi artikel.

  • avatar
    Reply Debbie december 5, 2014 at 12:07 pm

    Wat mooi hoe je er zo over schrijft. Onvoorwaardelijke liefde voor de kleine in je.

  • avatar
    Reply Natasja december 5, 2014 at 2:47 pm

    Wat mooi hoe open en eerlijk je hier over schrijft. Respect.
    Toen ik 8 jaar geleden zwanger werd, was dat ook niet gepland en ik schrok me rot. Ik was dan wel ‘al’ 26 jaar en sinds 2 jaar afgestudeerd, maar we waren pas kort bij elkaar en woonden niet samen. Ook ik schaamde me in het begin wel, maar dit was na de eerste weken volkomen weg. Want waar moet je je voor schamen? Je draagt een nieuw leven en dat is iets om supertrots op te zijn.
    Mijn dochter is inmiddels 7 jaar en ze heeft mijn leven volkomen veranderd, maar ik zou niet anders willen. De onvoorwaardelijke liefde voor je kind is zoiets moois, daar kan niks tegenop.

    Ik wens je alvast een mooie bevalling en daarna lekker jullie kind ontmoeten en er heel veel van houden! :-)

  • avatar
    Reply Malou december 5, 2014 at 4:04 pm

    Heel mooi geschreven, en fijn dat je er zo positief instaat! Ik snap dat het even schakelen was en dat het heel naar was dat jullie niet zo snel een woning hebben gevonden, maar fijn dat dat nu gelukt is :)

    Die pijn in je ribben is inderdaad minder fijn..

  • avatar
    Reply Laura - What about her december 5, 2014 at 4:10 pm

    Ik ben echt super trots op je Jen! Je bent een topper. Ik volg je actief vanaf de zijlijn hoor, en ben hier altijd als je iemand nodig hebt. Ik heb ook een groot hart.

  • avatar
    Reply Anneleen december 5, 2014 at 8:47 pm

    Heel mooi geschreven! Ik ben zo benieuwd naar jullie prachtig jongetje! Jullie worden (en zijn nu al!) fantastische ouders vind ik

  • avatar
    Reply Michelle december 5, 2014 at 11:34 pm

    Wat een mooi en fijn stukje om zo te lezen. Ik vind zo bijzonder! Juist omdat ik er zelf helemaal niet mee bezig ben eigenlijk. Heel leuk :).

  • avatar
    Reply Manon december 6, 2014 at 10:08 am

    Heel mooi en bijzonder om te lezen.

  • avatar
    Reply Lindsay | lindsayvallen.nl december 6, 2014 at 8:38 pm

    Heel mooi en puur beschreven, dat jongetje boft maar dat hij straks in zo’n fijn en warm gezin met zulke lieve ouders terecht komt :-)

  • avatar
    Reply Stephanie december 6, 2014 at 10:37 pm

    Mooi om te lezen hoe je hiermee om gaat :) jullie komen er wel <3

  • avatar
    Reply Milou december 8, 2014 at 3:20 pm

    Heel erg mooi om te lezen. Uit je verhalen maakte ik sowieso wel al op dat jullie kindje meer dan welkom is!

  • avatar
    Reply Barbara december 9, 2014 at 8:25 pm

    Mooi geschreven!

  • avatar
    Reply Bibiane december 16, 2014 at 12:02 am

    Ik bewonder je enorm. Heb ook te maken met hele negatieve reacties (achter mijn rug) van mensen die zich afvragen of ik uberhaupt wel weet wie de vader is en bla bla bla…. Je bent 4 weken voor mij uitgerekend en ik tel stiekem al af, dus ik kan begrijpen dat jij dat zeker al doet :)

  • Leave a Reply