Plog

Plog: Eerste collegedag!

De dag die voor velen maandag al heeft plaatsgevonden, werd voor mij woensdag pas realiteit: de eerste collegedag van het jaar! Meestal stelt zo’n dag niet veel voor en zit je gewoon twee uur te luisteren naar een docent die je vertelt wat je de komende 7 à 14 weken gaat uitspoken en dat je zeker 80% aanwezigheidsplicht hebt. Vandaag vond ik uit hoe het begin van het derde en laatste collegejaar van mijn bachelor eruit zag.

Ik zette de wekker om 8 uur, zodat ik nog even wat blogs kon lezen tijdens mijn ontbijt en zeker om negen uur met de voorbereidingen kon beginnen. Maar ik ben wederom door alle wekkers en telefoontjes heen geslapen, vast omdat de dag ervoor emotioneel een heftig dagje is geweest.

Ik werd wakker in een leeg bed, omdat ik de deurbel ’s nachts laat niet had gehoord en door de telefoontjes heen sliep van Reinoud. Hij zou na zijn vergadering die tot vrij laat duurde komen slapen, maar ik sliep dus al .. als een blok. Dus, leeg bed voor mij ’s ochtends.

Ik checkte mijn blog even of de goede update online was gekomen. Ik was als de dood dat ik ze had omgewisseld en we een anti-climax zouden krijgen. Ik had er ’s nachts zelfs over gedroomd. Maar gelukkig was alles goed gegaan.

Daarna was het tijd voor ontbijt.

Ik kon nog even op bed liggen chillen en ondertussen even wat studiestof doornemen voor het eerste college.

’s Middags had ik afgesproken om even het hele huis een goede schoonmaakbeurt te geven. Ik kwam 2 maanden geleden helaas al in de shit van de oude bewoonsters (beschimmeld voedsel in de koelkast, letterlijk alles wat er lag was ver over datum). En tussen de bedrijven door ben ik tijdens de vakantie wel begonnen met het opruimen, maar nu moesten we het nog even grondig aanpakken met z’n drieën.

Sexy met roze handschoentjes aan, ik wilde echt niks vies aanraken.

Keurig aan kant.

Daarna moest mijn huisvrouwkloffie even verwisseld worden voor een leuke dagelijkse outfit, want het was inmiddels tijd om naar college te gaan!

Instagram media by jenniferelbert - Nog nooit zo lang over een tentamen gedaan, nu schijnt de zon buiten. Universiteitstuin olé.

Ik nam een tasje vol met spulletjes mee voor twee uurtjes. Een flesje drinken, een doosje tomaatjes en een zakje met brood voor de late lunch. Ook het fotoboekje met de echofoto’s van ons ventje ging mee, voor het geval iemand er naar vroeg. Dan kon ik ze trots laten zien. Maar dat is niet nodig geweest …

Het college duurde dus slechts twee uur, dus ik was ook aardig snel weer thuis, dan kon ik nog even van de mooie dag genieten, ofzo. En nadenken over allerlei vragen die het college opriep.

Oh yes, we gaan een groepsproject doen! We gaan een testbatterij maken als opzet voor een genormeerde taaltest die kan worden gebruikt bij wakkere craniotomie, ofwel wakkere hersenoperaties. Ik ben zo blij dat ik dit vak gekozen heb! Het onderwerp spreekt me echt enorm aan, maar dat ik afhankelijk ben van groepswerk iets minder. Precies hierom … en omdat ik meestal dan weer de linker ben.

Ondertussen was de blogpost over de 20-weken echo online gekomen.

Maar lang had ik niet de tijd om de reacties te lezen, want mijn huisgenoten vonden dat ik niet goed genoeg had schoongemaakt, omdat het niet op hun manier ging. Ik was zeer tevreden over de schone keuken.

En toen ook dat schoon was en ik een half uur later de keuken in liep voor een kan water .. stond de eerste afwas er alweer. Ik denk dat ik een nieuw mantra nodig heb, iets met *het is maar een studentenhuis, het is maar een studentenhuis*.

Na zo’n poetsdag en schooldag was ik echt te moe om te koken, dus ging ik nog even naar de Jumbo voor een maaltijdsalade. En ik was bijna bang om zelf mijn mooi schoongemaakte keuken weer smerig te maken, want dan mag ik weer opnieuw. Ik snap trouwens niet dat sommige mensen maar een halve salade eten voor avondeten. Een salade is niet eens zo zwaar op de maag en ik eet altijd met gemak zo’n hele bak leeg. Lekker!

Uiteindelijk mocht ik dan met de beentjes omhoog op bed liggen.

En las ik nog even een artikel door voor de colleges. Ik wou dat ik een week eerder wist dat ik zoveel leeswerk te doen had deze week zodat ik vorige week alvast had kunnen beginnen. Deze week moet ik acht onderzoeksartikelen lezen voor één vak. Wat er voor de rest nog te wachten staat hoor ik morgen denk ik. Help!

Helaas ben ik halverwege het artikel in slaap gevallen en eindigde daar mijn plogdag. De plog maakte ik af toen ik later nog wakker schrok. En ja, dit keer ben ik nog wel in staat geweest om de deur voor vriendlief open te doen zodat ik nu wel in zijn armen in slaap kon vallen.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

15 Comments

  • avatar
    Reply Daphne september 4, 2014 at 7:21 am

    Oh, dit is precies de reden waarom het me supervervelend lijkt in een studentenhuis te wonen, haha! Keuken ziet er schoon uit hoor! Leuke plog!

  • avatar
    Reply chucky1012 september 4, 2014 at 7:31 am

    Zo je hebt je een slag in de rondte gewerkt ;-)

    Mooie dag Xoxo

  • avatar
    Reply Anneleen september 4, 2014 at 9:28 am

    Dat van dat groepsproject is zoo herkenbaar. Ik ben ook meestal de linkse persoon.. Je studie lijkt me wel heel interessant!

  • avatar
    Reply Jessica september 4, 2014 at 10:06 am

    Bah die studentenhuis gruwels, hier heb ik er ook last van. Als ik wil koken liggen er overal overige etenswaren, vuile pannen, tassen van de ah etc. en wie mag het weer opruimen om te kunnen koken… blegh. Mijn servies etc. staat ook op mijn kamer, anders vind ik het vuil terug.
    Succes en hopelijk heb je snel iets samen met je vriend zonder dat stomme gezeur!

    Leuke plog verder!

  • avatar
    Reply Olga september 4, 2014 at 11:01 am

    Ik heb echt de meest smerige dingen in de keuken van mijn oude huis gezien en daarbij vergeleken woon jij in een paleis als ik die foto’s zo bekijk

    • avatar
      Reply Jennifer september 4, 2014 at 1:59 pm

      Ja, nu is het weer een paleis. Maar er was letterlijk afwas in de keuken verschenen waar maden in groeiden. En overal zat en lag meuk. Was niet tegen schoon te maken, dus nu hebben we het even aangepakt en blijft het hopelijk ook zo schoon.

      • avatar
        Reply Olga september 10, 2014 at 5:09 pm

        Oooh, dus jij hebt ook ‘gewoon’ wel eens maden in je huis rondwandelen. Dacht dat ik als enige ooit met maden en duizend bromvliegen had samengewoond :’) Maar ik woonde met vijf mannen in een huis, dus eigenlijk heb jij het met je dames veel slechter getroffen..

  • avatar
    Reply Sandra september 4, 2014 at 11:28 am

    Leuke plog! Veel gedaan zo te horen!

  • avatar
    Reply Sanne Marlijn september 4, 2014 at 12:14 pm

    Hee Jennifer, wat een gedoe in zo’n studentenhuis he! Ik heb die van mij ook pas sinds een paar maanden omgeruild voor een ‘normaal’ huis. Bij ons was het ook altijd wel een gedoe met schoonmaken. Dit kon soms tot irritaties leiden. Maar je moet niet te druk doen met zo’n kleintje in je buik hoor! Het feit dat je zo snel in slaap valt zegt misschien wel dat het toch allemaal best wel zwaar is. Succes met al je colleges en leuk om een plog van je te lezen!

  • avatar
    Reply José september 4, 2014 at 1:01 pm

    Ook het fotoboekje met de echofoto’s van ons ventje ging mee, voor het geval iemand er naar vroeg. Dan kon ik ze trots laten zien. Maar dat is niet nodig geweest …

    Dit las ik echt met pijn in mijn hart. Ik snap dat de meeste medestudenten misschien nog helemaal niet in die fase zijn beland, maar je kan toch op zijn minst wat interesse tonen!
    Je blogvolgers zijn in ieder geval wel heel enthousiast hoor! :D

    Groetjes José

    • avatar
      Reply Jennifer september 4, 2014 at 2:03 pm

      Ja, achja. De meeste mensen zijn zo met zichzelf bezig, en mijn vriendinnen volgen andere vakken. Komt vanzelf wel, dan kunnen ze er écht niet meer omheen.

      • avatar
        Reply Anouk september 16, 2014 at 5:57 pm

        Jeetje dit vond ik ook wel heel erg rot om te lezen. Ik kan me redelijk voorstellen in wat voor situatie jij nu zit, al ben ik weliswaar niet zwanger. Zelf ben ik net zoals jij 20 jaar en ik studeer ook in Groningen. Soms verbaas ik me echt over het feit hoe hard medestudenten kunnen zijn. Toen ik bijvoorbeeld mijn studiegenootjes vertelde dat ik ging samenwonen met mijn vriend vonden ze dat maar raar. Kreten als ‘burgerlijk’ en ‘nu is je leven voorbij’ kreeg ik regelmatig naar mijn hoofd geslingerd (en dat zijn dan je vrienden, denk je). Ik kon maar niet begrijpen dat mensen niet gewoon blij voor me konden zijn. Ik was namelijk heel gelukkig met mijn keuze!

        Maar een zwangerschap is nog een stapje verder. Na al het commentaar dat ik al kreeg op zoiets simpels als samenwonen zou ik als de dood zijn om te vertellen dat ik zwanger zou zijn. Bang voor de reacties of het uitblijven daarvan. Stom eigenlijk, want het is zo mooi! En ik vind het dan ook echt verschrikkelijk om te lezen dat niemand interesse in je zwangerschap heeft getoond. Blegh. Moest dit echt even kwijt haha.

  • avatar
    Reply Manon september 4, 2014 at 3:44 pm

    Oh jeej wat een gedoe in studentenhuis!

  • avatar
    Reply Claudia september 8, 2014 at 9:26 pm

    Haha ik val ook altijd in slaap met zulke artikelen. Maar wel super interessant!

  • avatar
    Reply Valerie september 9, 2014 at 9:51 am

    Ik hoop dat je je studie op tijd af kunt ronden, het klinkt wel heel pittig!

  • Leave a Reply